تبليغاتX
كوه در من

كوه در من

 

Naz beach! photo: m.memari

Qeshm

 

[... محسن خواست یه یادداشت درباره ی برنامه صعود گنو -البته این بار با دوچرخه!- بنویسم شاید بدرد بچه هایی که میخوان این مسیر رو رکاب بزنن بخوره!]

اکثر دوستانی که به قلل گنو از مسیر جنوبی ... {ادامه مطلب}

 

 

پ.ن:

- برای محسن ایرج زاده عزیز! برای اعتماد به نفس و پشتکارش! ممنون که همراه بودی.

- عکس از برنامه پیمایش دور جزیره قشم، هنگام و هرمز{بهمن 86}


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه 1387/03/04ساعت 12:58  توسط مهدي معماري  | 

kouh e baz  Photo: m.memari

 مرکز تصویر خط الراس باز - بالا چپ گهکم و بالا راست هماگ 

ادامه مطلب - پیمایش خط الراس کوه باز (Baz)

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه 1386/09/24ساعت 12:40  توسط مهدي معماري  | 

                 

 

 

روز شمار پیمایش خط الراس گنو - ٦ لغایت ٩/١٠/٨٥

 

چهارشنبه ٦/١٠/٨٥ :

ساعت ٤٠/١٤بندرعباس به سلکوه (جبهه غربی گنو) -  برپایی کمپ در مزرعه سلکوه، ارتفاع ١٩٠ متر (ساعت ٣٠/٢٠)

پنجشنبه٧/١٠/٨٥ :

ساعت ٥ سلکوه به قله سلاورو، ارتفاع ١٣٤٧متر (ساعت١٠/١٠) - فرود گرده شرقی قله تا گردنه  (٤٥/١ دقیقه) - برپایی کمپ در ارتفاع ٢٠٠٠ متری روی خط الراس اصلی، حوالی قله گودبونی (ساعت ٣٠/٢١)                                                                            

جمعه ٨/١٠/٨٥ :

ساعت ٥ حرکت از کمپ به قلات سرپهن، ارتفاع ٢١٥٧ متر (ساعت ٥٠/٦) - قلات نصیری، ارتفاع ٢٣٤٧ متر (ساعت ١٥/٩) - زندان زرد، ارتفاع ٢٢٧٥ متر (ساعت ١٠/١١) - دوبرار، ارتفاع ٢٢٨٢ متر (ساعت ٣٠/١١) - آسفالت ایستگاه تلویزیون به روستای کهنوج گنو (ساعت ١٢) - چشمه کهنوج (ساعت ٣٠/١٣) - گردنه کهنوج (ساعت ٣٠/١٥) - پیمایش خط الراس شرقی در جهت شرق مشرف به باغ انارون، دره گیشو و روستای دزک - برپایی کمپ در قله کم پونه، ارتفاع ١٣٦٣ متر (ساعت ٣٠/٢١)

شنبه ٩/١٠/٨٥ :

ساعت ٣٠/٥ ترک کمپ کم پونه به آبگرم گنو از یال شرقی (آبگرم) - ساعت ٣٠/١٠ آبگرم - بندرعباس ساعت ٤٥/١٢- پایان برنامه.

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

اسامی کوهنوردانی که تا کنون موفق به پیمایش خط الراس گنو شده اند:

آقایان:

علیرضا موسایی: خط الراس سال ٨١ (گشایش مسیر)

محسن موسایی: خط الراس سال ٨١ (گشایش مسیر) و سالهای ٨٢ - ٨٣ - ٨٤ 

حمید شمالی: خط الراس سال ٨١ (گشایش مسیر)

احسان مینابیان: خط الراس سالهای ٨٣ - ٨٤ - ٨٥

رحمت کریم زاده: خط الراس سال ٨٤

سید حسین کاظمی: خط الراس سال ٨٤ 

اسحاق پورطرق: خط الراس سال ۸۴ 

مهدی معماری: خط الراس سال ٨١ (گشایش مسیر) و سالهای ٨٢ - ٨٣ - ٨٤ - ٨٥

خانمها:

افسانه پاکدامن: خط الراس سالهای ٨٢ - ٨٣ 

صدیقه سنگرزاده: خط الراس سالهای ٨٢ - ٨٣ 

ساجده کشمیری: خط الراس سال ٨٤

                                                                                                

            

                

                                 

* قله سلاورو - اولین قله خط الراس غربی گنو  و مسیر فرود از گرده شرقی منتهی به خط الراس اصلی

آذر ۸۳

+ نوشته شده در  یکشنبه 1385/10/10ساعت 14:40  توسط مهدي معماري  | 

 

...THE GAME     

  

امروز جمعه ۱۰/۹/۸۵ گنو - قلات سرپهن

 

*مسیر شماره یک: گرده شرقی قلات سرپهن گنو

*مسیر شماره دو: دهلیز مرکزی قلات سرپهن گنو

 

 

قله قلات سرپهن (Galat e Sar'pahn): قله قلات سرپهن با ارتفاع ۲۱۵۷ متر در مختصات جغرافيايي ۲۷۲۴۵۱۲ عرض شمالي و ۰۵۶۷۴۱۷ طول شرقي، يكي از شاخص‌ترين قلل فرعی خط الراس گنو مي‌باشد.

 

+ نوشته شده در  جمعه 1385/09/10ساعت 22:35  توسط مهدي معماري  | 

 

بنام خدا

 

گزارش برنامه صعود به گنو - قله نصیری - دره سیاه (جبهه جنوبی) 

 

اینبار برای دستیابی به قله گنو بهمراه یک تیم ۴ نفره روز دوشنبه مورخه ۴/۱/۸۲ ساعت ٠٥٣٠ بندرعباس را به مقصد دامنه های جنوبی کوه گنو ترک نمودیم. هدفمان صعود قلات نصیری از طریق دره سیاه می باشد. پس از ٤٥ دقیقه به پاسگاه محیط بانی گنو می رسیم. بعد از عبور از پاسگاه در کنار یک آب بند چوبی قدیمی در ارتفاع ٣٢٣ متر که در فاصله کمی در سمت راست جاده آسفالته قراردارد توقف می کنیم. از ماشین پیاده شده و مسیر را طبق نقشه در جهت غرب به سمت تپه مولا در پیش می گیریم. مسیرمان را از طریق راهی پاکوب از شمال تپه مولا ادامه داده و در جهت غرب به دره تنگ سیاه (مسیل تنگ سیاه) سرازیر می شویم. به سرعت ارتفاع کم می کنیم و وارد دره میشویم. کف دره مملو از سنگهای بزرگ و صیقلی و شنهای نرم است. در دو طرف دره دیواره های بلندی سر برافراشته اند. پس از ٥/١ساعت از آغاز برنامه به انتهای دره می رسیم. در اینجا به یک آبشار فوق العاده زیبا به ارتفاع حدود ۸ متر بر می خوریم که از یک تخته سنگ گرانیتی با آهنگی مدام در حال ریزش است. در اطراف آبشار مکان مناسبی برای استراحت در نظر می گیریم. تصمیم داریم برای ادامه مسیر از قسمت غرب آبشار خود را به بالای آبشار برسانیم. با ١ ساعت تلاش پر مخاطره از طریق یک مسیر پرشیب و شن اسکی خود را به کاسه آب بالای آبشار رساندیم. پس از استراحتی کوتاه مسیر آب را ادامه می دهیم. عرض دره به حدود دو متر رسیده است، پس از چند متر پیشروی متوجه می شویم ادامه مسیر بعلت سقوط سنگی بزرگ و صیقلی مسدود شده است و ریزش آب از اطراف و روی آن امکان عبور از آنرا نمی دهد. تصمیم میگیریم مسیر صعود شده را از طریق آبشار فرود رفته و از یالی واقع در غرب دره تنگ سیاه خود را به پشت مسیر مسدود شده برسانیم. بلافاصله مشغول نصب کارگاه روی یک سنگ محکم و مطمئن شدیم. نفرات به ترتیب از آبشار فرود آمدند. هر چند فرود از آبشار واقعا جالب بود،  اما ما حدود ٥/٢ ساعت از برنامه عقب بودیم و باید به سرعت مسیرمان رااصلاح می کردیم. به سرعت مسیر رودخانه را برمی گردیم. پس از ٢٠ دقیقه حدود ٢٠٠ متر مانده به مسیر پاکوبی که امروز صبح از طریق آن وارد دره شده بودیم از یک یال خاکستری رنگ به سمت غرب صعود می کنیم. پس از پشت سر گذاشتن شیب نسبتا تند به بالای تپه ای مشرف به دره می رسیم. مسیرمان را به سمت مدخل دره ادامه می دهیم با این تفاوت که حالا دره در زیر پایمان قرار دارد و اشراف بهتری نسبت به مسیر داریم. پس از ٣٠ دقیقه به انتهای مسیر می رسیم و مجددا در جهت شرق به دره سرازیر می شویم. خوشبختانه مسیر جدیدی که  انتخاب کردیم ما را از قسمت مسدود شده عبور داده بود. از اینجا به بعد دره کم عرض تر شده و صدای ریزش آب از آبشارهای متعدد که در طول مسیرمان قرار دارد منظره های دیدنی و بیاد ماندنی را باعث شده است. ادامه مسیر بیشتر شبیه به یک دالان تو در تو و پر پیچ و خم شده است. پس از عبور از پیچ و خمهای مسیر به یک آبشار به ارتفاع ٣ متر می رسیم. پس از بررسی محل متوجه شیبی تند منتهی به یک حفره  به قطر ٤٠ سانتی متر در سمت راست آبشار می شویم. ابتدا تصمیم می گیریم از آن رد شویم اما کوله پشتی ها و یکی دو نفر از همنوردان از آن مدخل عبور نمی کردند. به ناچار ابتدا یکی از نفرات آبشار را با کمک بقیه صعود نمود و مشغول بالاکشی کوله پشتی ها شد. پس از انتقال وسایل نفر دوم و سوم نیز آبشار را صعود کردند. نفر چهارم با توجه به فیزیک بدنی خود به آسانی از حفره ی ٤٠ سانتی متری رد شد. و تنها کسی بود که لباسهایش خشک بود و بر عکس ما اصلا احساس سرما نمیکرد. مسیرمان را از میان سنگهای بزرگی که احتمالا طغیان رودخانه آنها را از بالا دست جابجا کرده ادامه می دهیم. ساعت ٣٠/١٢ دقیقه است. چند دقیقه ای هست که از دره خارج شده ایم در سمت شمال منظره ای غبارآلود از قلل سرپهن و نصیری خودنمایی می کند. در اینجا دره به دو انشعاب تقسیم می شود.  ما انشعاب سمت راست را انتخاب می کنیم و بدون وارد شدن به دره از روی یک یال در سمت راست دره ادامه مسیر می دهیم. در واقع دره را میان بر می زنیم. ساعت ٣٠/١٣ دقیقه برای صرف نهار توقف می کنیم. پس از صرف نهار و استراحتی کوتاه ساعت ٤٥/١٤ دقیقه مسیرمان را از کنار دره ای معروف به دره سیاه با عرض متوسط  ٥٠ تا ٢متر و عمق  ٣٠تا ٢٠ متر با کشیدگی از جنوب غربی به شمال شرقی ادامه می دهیم. دره سیاه در واقع یک شکاف کم عرض و عمیق است که در انتها به چشمه مردو (mordo) و چشمه سر چربه (sarcharbah) منتهی می شود. پس از ٥/١ ساعت حرکت به موازات دره سیاه به چشمه مردو در ارتفاع  ١١٨٠ متری می رسیم. پس از استراحتی کوتاه مسیر دره سیاه را از حاشيه شرقي به سمت چشمه سرچربه که از اینجا به سهولت قابل رویت است ادامه می دهیم. ساعت ٤٥/١٧ دقیقه به باغ و چشمه سر چربه معروف به زیارت (قدمگاه) به ارتفاع ١٢٥٠ متر می رسیم. باغ زیارت متشکل از چند اصله درخت نخل انجیر ، بنه (baneh) لیمو ، نارنج ، انار و سیب است با توجه به نزدیک شدن غروب آفتاب به سرعت وسایل شب مانی را مهیا می کنیم و خارج از باغ در پناه یک تخته سنگ محلی برای خواب آماده می کنیم. مقداری هیزم جمع آوری کرده و آب مورد نیاز را ذخیره نموده ایم. هوا به سرعت تاریک می شود و سکوت همه جا را فرا میگیرد. پس از صرف شام مشغول جمع بندی اطلاعات مسیر صعود شده در امروز صبح شدیم. پس از صحبتی کوتاه درباره ادامه برنامه وارد کیسه خوابهایمان می شویم و با توجه به کوهپیمایی سنگین امروز صبح خیلی زود به خوابی عمیق فرو می رویم. ساعت ٦ صبح از خواب برخاستیم. تصمیم می گیریم صبحانه را پس از قدری ادامه مسیر صرف نمائیم. پس از جمع آوری کمپ ساعت٣٠/٦ دقیقه براه می افتیم. از طریق راهی پاکوب به سمت شمال براه می افتیم. ساعت ٣٠/٧ دقیقه به سنگ قرار* می رسیم. ساعت ٨ به راه می افتیم. راه کاملا پاکوب و مسیر مشخص است. پس از ٢ ساعت گردنه ای مشرف به دره ای انبوه از درختان ارس و بادام کوهی را پشت سر می گذاریم  نام این گردنه را گردنه ی جنوبی گذشته ایم. مسیر پاکوب را در جهت شمال شرق ادامه داده و وارد یک دره مشرف به دیواره غربی قله می شویم. از کنار یک درخت انجیر وحشی سفید رنگ مسیرمان را به منظور دستیابی به قله ادامه می دهیم. شیب مسیر قدری تند است و در چند قسمت نیاز به عبور از روی سنگهای نسبتا بزرگ دارد. پس از حدود ١ساعت از گردنه به یال قله می رسیم. با یک شیب ملایم ساعت٣٠/١١ دقیقه است پا به قله نصیری با ارتفاع ٢٣٤۹ متر می گذاریم. هوا صاف است و در دور دست جزایر زیبای لارک ، هرمز و قشم چون نگینی بر روی انگشتری خلیج همیشه فارس خودنمایی می کنند. درست به یادمان نمانده اما می خوانیم :

اینجا بر تخت سنگ پشت سرم  نارنج زار

رو در رو دریا مرا می خواند

سرگردان نگاه می کنم

می آیم ، می روم ، آنگاه

در می یابم 

که همه چیز یکسان است و با اینحال نیست ...

از بالای قله مسیر تنگ سیاه با تمام جزئیات دیده می شود. پس از قدری استراحت و گرفتن چند عکس یادگاری از مسیر صعود شده سرازیر می شویم. ساعت ١٥ به زیارت می رسیم. پس از صرف نهار در ساعت ٣٠/١٦ تصمیم می گیریم برای بازگشت از طریق چشمه رمر به پاسگاه محیط بانی (سرحدگنو) خود را به جاده آسفالته برسانیم. بطرف چشمه رمر براه می افتیم از طریق راه پاکوب واقع در بالا دست زیارت در جهت شرق وارد یک رودخانه با کف شنی می شویم و پس از حدود ٢٥ دقیقه در ارتفاع ١٤١٠ متری به چشمه رمر می رسیم. پس از نوشیدن چند جرعه از آب گوارای چشمه مسیرمان را ادامه می دهیم. بعلت بارندگیهای اخیر در طول مسیر انبوهی از گلهای سفید بابونه دیده می شود. ساعت ١٥/١٧ دقیقه به جاده آسفالته می رسیم. پاسگاه محیط بانی سرحد چند پیچ بالا تر قابل رویت است. پس از انتظاری کوتاه با رسیدن ماشین پشتیبانی بطرف بندرعبا س براه می افتیم. ساعت ٣٠/١٨ دقیقه به بندرعباس می رسیم. بهترین زمان صعود : نیمه دوم آذرماه تا نیمه اول فروردین ماه می باشد. پایان

 

مسیرصعود قله گنو از طریق دره سیاه ( جبهه جنوبی ) :

جاده آسفالته صدا و سیما، پاسگاه محیط بانی، آب بندچوبی، تپه مولا، مسیل تنگ سیاه ، دره سیاه ، چشمه مردو،  چشمه سرچربه، سنگ قرار، قلات نصیری

 

* سنگ قرار : محلی است به ارتفاع ١٧١٥ متر با مختصات جغرافیایی ٢٧٢٤٩٣٦  عرض شمالی و ٥٦٠۹٩٣   طول شرقی واقع در جبهه جنوبی قله نصیری که در دشتی پوشیده از گون واقع شده است.

سنگ قرار تا قله نصیری حدود ٣ ساعت و تا اولین چشمه ( سرچربه ) حدود ٣٠ دقیقه فاصله دارد.

 

 

                                             

                        

 

گنو - بندرعباس

فروردین ۸۲

قلات نصیری از چشمه سرچربه

   

     

  

گنو - بندرعباس

آذر۸۳

دره سیاه از قله نصیری

 

 

  

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/09/08ساعت 23:50  توسط مهدي معماري  | 

                                                        

 

 

بنام خدا

 

كوه شب -  قله‌ي نارنج قلعه (۲۱۰۰ متر)

NARENJ GHALEH

 

روز چهارشنبه مورخ ٢/٢/٨٥ ساعت ٤٠/١٣ به اتفاق يك تيم چهار نفره بندرعباس را بمقصد بخش رويدر واقع در ١٢٠ كيلومتري غرب بندرعباس جهت صعود يكي از قلل كوه شب از جبهه‌ي جنوبي ترك مي‌كنيم. پس از حدود ٢ ساعت روبروي بخشداري رويدر با ملاقات كوهيارمان آقاي احمدزاده به خانه‌ي وي مي‌رويم. حدود ٣٠ دقيقه بعد با رسيدن يك دستگاه وانت بهمراه احمدزاده و درستي(راهنماي محلي)، از طريق جاده‌ي خاكي در جهت غرب روستا با طي حدود ١٢ كيلومتر به تنگ پرچنان(PARCHENAN)، ابتداي يكي از مسيرهاي دستيابي، از جبهه‌‌ي جنوبي مي‌رسيم. ‌در ارتفاع ٦٨٠ متري از ماشين پياده مي‌شويم. آقاي احمدزاده باز مي‌گردد و ما به اتفاق آقاي درستي به سمت مدخل دره براه مي‌افتيم. حدود ١٠٠٠ متر در جهت شمالغرب در ارتفاع ٧٥٠ متري وارد دره مي‌شويم. دو طرف دره ديواره‌هاي ريزشي‌‌‌‌‌‌‌‌‌ِ بلندي قرار دارد و كف دره هم مملو از شن و سنگهاي بزرگ و كوچك است و زلزله اخير هم حجمي از سنگ و شن را بطرف كف دره سرازير كرده است. پس از حدود ٤٠ دقيقه، تقريبا در انتهاي دره به يك دوراهي مي‌رسيم، راه سمت چپ به دره‌ي خمره‌ي محرم و محلي‌ بنام لاور‌ِآشنا(LAVER e ASHENA) ، قله‌ي آشنا (ASHENA)‌ و نهايتاً به خط‌الراس سه تا زال(SE TA ZAL) كه بخش جنوبي كوه شب را از دامنه‌هاي شمالي آن جدا مي‌كند، منتهي مي‌شود. با نظر راهنما از راه پاكوب سمت راست، آرام آرام از لبه‌ي سمت راست دره درست مقابل راه آشنا ارتفاع مي‌گيريم. در تاريكي هوا ساعت ١٥/١٩براي عبور از عرض دره بنرگو (BENER GOU) از روي يك پل ساخته شده با سنگ و ساروج به طول ١٢متر، عرض ٥/١متر و ارتفاع ١٠متر در ارتفاع ١٠٧٠متري مي‌گذريم. اين پل را شخص خيري بنام فرهاد روي اين دره بمنظور سهولت تردد دامداران و بوميان منطقه جهت دستيابي به خط الراس سه تا زال و دامنه‌هاي شمالي احداث كرده است. ساعت ٢٠ در ارتفاع ١١٣٠ متري در محلي مشرف به قله‌ي فـخرالدين، يكي از قلل فرعي منطقه، براي شب ماني آماده مي‌‌شويم. ساعت ٥ صبح پس از جمع كردن كمپ، در جهت شمالغربي عازم خط‌الراس سه تا زال كه درست مقابلمان قرار دارد مي‌شويم. ساعت ٣٠/٦ در ارتفاع ١٥٦٠متري بر روي خط‌الراس قرار مي‌گيريم و مسير را بطرف قله‌ي نارنج قلعه ادامه مي‌دهيم. تغيير پوشش گياهي منطقه حاكي از رسيدن به ارتفاع ٢٠٠٠ متري است. درختان تنومند اورس، بنه، بادام غالب رستنيهاي اين ارتفاع را تشکیل می دهند كه با ساير مناطق كوهستاني استان تقریبا يكسان است. از مقابل قله آشنا مي‌گذريم. از روي خط‌الراس، برج صخره‌اي نارنج قلعه، در انتهاي خط‌الراس سه تا زال ديده مي‌شود. ساعت ١٢ در مختصات جغرافيايي ٨ ٢٧٢٧٥١ُ عرض شمالي و١ ُ٠٥٥١٦٠٢طول شرقي در ارتفاع ٢١٠٠ متري پا به قله نارنج قلعه مي‌گذاريم. در غرب و شمالغرب مناظري غبارآلود از قلل: تيني(TINI)، شاه فتح اله، نال(NAL)، چوك لاور هاردي(CHOk LAVER HARDI)، تنگه‌هاي خشك(KHOSHK) و لوخور (LO KHOUR) ديده مي‌شود. پس از استراحتي كوتاه از مسير صعود شده به طرف قله آشنا در جهت شرق بر مي‌گرديم. قله آشنا و نارنج قلعه توسط يك خط‌الراس فرعي به يكديگر متصل هستند. در ميانه‌ي خط‌الراس براي نهار و استراحت توقف مي‌كنيم. ساعت٣٠/١٥ از خط‌الراس بطرف جنوب سرازير مي‌شويم. از راهي پاكوب، معروف به تخته‌‌ي ده لز(DAH LEZ)، دامنه‌ي جنوبي قله‌ي آشنا را تراورس مي‌كنيم. از بالاي تنگ گَچ (GACH)، مدون (MODON)، ميان تنگ (MIYAN TANG)، مشرف به روستاي گوين (GEVIN) و كينوئيه  (KINO EYEH)مي‌گذريم. در حاليكه قله‌ي آشنا را پشت سر گذاشته‌ايم، ساعت ٣٠/١٩در ميان تپه ماهورهاي دشت، در محلي بنام ملوون (MALOVVON)، نزديكي تنگ پرچنان كمپ دوم خود را برپا مي‌كنيم.

ساعت ٣٠/٥ صبح تپه ماهورهاي دشت را (حدود ١٣كيلومتر) تا رسيدن به روستاي رويدر طي مي‌كنيم و ساعت ٣٠/٩ وارد روستا مي‌شويم. به منزل آقاي احمدزاده مي‌رويم و مورد پذيرايي او و خانواد‌ه‌اش قرار مي‌گيريم. ساعتي بعد با بدرقه خانواده‌ي احمدزاده با كرايه‌ي يك دستگاه سواري عازم بندرعباس مي‌شويم. ساعت ١٥/١٣ به بندرعباس مي‌رسيم. و برنامه به پايان مي‌رسد.

از آنجائيكه در طول مسير چشمه‌ي آب وجود ندارد مي‌بايست از قبل پيش بيني‌هاي لازم بعمل آيد.

مدت زمان لازم براي اجراي اين برنامه از بندرعباس: ٥/٢ روز مي‌باشد. پايان

                                                             

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 1385/08/06ساعت 7:30  توسط مهدي معماري  | 

 

 

بنام خدا

 

گزارش برنامه تراورس دماوند از يال جنوبي ( رينه)

شهريور  ٨٤

 

 

روز يكشنبه  ٢٠/٦/٨٤ بمنظور اجراي برنامه تراورس دماوند عازم تهران مي‌شوم . حدود بيست روزپيش حين اجراي اين برنامه از يال غربي و پناهگاه سيمرغ  در روز دوم برنامه بعلت سقوط يكي از همنوردان روي یکی از زبانه های يخچال شمالغربي و متاسفانه شكستگي پاي وي برنامه متوقف شد . روز يكشنبه به تهران مي‌رسم . سپس به رينه و قرارگاه فدراسيون كوهنوردي مي‌روم . با كرايه يك دستگاه ماشين به ابتداي جاده‌ي خاكي گوسفند سراي احسان مي‌روم . ساعت ٣٠/١٥ دقيقه عصر در ارتفاع ٢٤٠٠ متري بطرف گوسفندسرا براه مي‌افتم . حدود دو ساعت بعد به گوسفند سرا در ارتفاع ٢۹٠٠ متري مي‌رسم. شب را در گوسفند سرا كه در واقع حكم بيس كمپ را دارد شب‌ ماني مي‌كنم. روز دوشنبه ٢١/٦/٨٤ ساعت ٦ صبح گوسفند سرا را از مسير معمول بطرف بارگاه سوم در ارتفاع ٤١٥٠ متري ترك مي‌كنم. ساعت ١٥/١٠ دقيقه به بارگاه سوم مي‌رسم. حدود يكساعت بعد از مسيرجنوبي تا ارتفاع ٤٣٠٠ متري صعود كرده سپس به سمت غرب تراورس مي‌كنم. حد فاصل يال جنوبي و اولين يال شن اسكي سنگيني است به زحمت خود را به يال مي‌رسانم. پس از آن ظاهرا تا يال وزان وضعيت به همين شكل است. به ترتيب يالهاي خومه ، لومر، اسپرين سر، يخچال اسپرين ، جناقي ، وزان ، چال چال، سروزان بهمراه چند برفچال كوچك و بزرگ را تراورس مي‌كنم. براي عبور از دره‌ي بين يال لومر و يال وزان مجبور مي‌شوم چندين بار تا ارتفاع ٤٦٥٠ متري صعود كنم و مجددا ارتفاع كم كنم. از روي يال زرد رنگ سروزان دور نمائي از پناهگاه سيمرغ را مي‌بينم. از مسير شن اسكي بسرعت ارتفاع كم مي كنم. ساعت ١٥/١٦ دقيقه عصر به پناهگاه مي‌رسم. چند كوهنورد سيمرغ را بطرف يال سروزان براي جستجوي پيكر مرحوم يزداني ترك كرده‌اند. در اين بين برادران و تعدادي از دوستانش نيز حضور دارند. پس از ساعتي نفرات باز مي‌گردند اما جسدي را كه بهمراه آورده‌اند متعلق به مرحوم يزداني نيست ولي به هر حال او را پائين آورده‌اند. حالم زياد خوب نيست. يك قرص مسكن مي‌خورم و به كيسه خواب مي‌روم. روز سه‌شنبه ٢٢/٦/٨٤ پس از خوردن صبحانه ساعت ٣٠/٧ دقيقه پناهگاه را ترك مي‌كنم. در ارتفاع ٤٤٠٠ متري و ابتداي صخرهاي سياه رنگ يال غربي به سمت چپ و يال ورارو تراورس مي‌كنم. يالهاي اشكارچال و تيغه لش بوم را پشت سر مي‌گذارم. از سرماي هوا استفاده مي‌كنم و به سرعت عرض يخچال شمالغربي را عبور مي‌كنم. از يال شما لغربي،  شمال شمالغربي و شمالی(اصلی) مي‌گذرم. مسير شن اسكي و شيب تندي دارد. يال جانپناه‌ها در نزديكي قابل رؤيت است. با گرم شدن هوا بارش بي امان سنگ از يخچال سيوله و دوبي سل آغاز شده است. يخچالها را از قسمت انتهايي در ارتفاع ٤١٠٠ متري تراورس مي‌كنم. چند صد متر باقيمانده به جانپناه را مي‌دوم. ساعت ٣٠/١١ دقيقه خود را به داخل جانپناه اول پرتاب مي‌كنم. حدود يكساعت استراحت مي‌كنم. سنگهاي غلطان از سيوله و دوبي سل به راه افتاده‌اند كه البته ديگر خطري ندارند. مسير معمول را بطرف جانپناه دوم در ارتفاع ٤٧٠٠ متري ادامه مي‌دهم. پس از حدود ٥/١ ساعت به جانپناه مي‌رسم. از دور با ديدن درب بسته جانپناه مطمئن مي‌شوم امشب را بايد به تنهايي در جانپناه بمانم. وزش باد از ظهر لحظه‌اي قطع نشده. پس از قدري استراحت به جستجوي آب مي‌روم. هوا آنقدر سرد و وزش باد شديد است كه از جستجو منصرف مي‌شوم و با همان مختصر آبي كه همراه داشتم پس از صرف شام ، شب نشيني‌ام با ارواح دماوند در ميان زوزه‌هاي بي آمان باد آغاز مي‌شود !

روز چهارشنبه ٢٣/٦/٨٤ در حاليكه شب قبل را خوب استراحت نكرده‌ام با بي ميلي كوله‌ام را مي‌بندم. قدري صبر مي‌كنم تا شايد وزش باد قطع شود ولي اينطور نيست و فقط دارم وقت را از دست مي‌دهم. ساعت ٨ صبح جانپناه را ترك مي‌كنم. در ارتفاع ٥٠٠٠ متري بطرف يال شمالشرقي كه حالا به موازات يال شمالي ارتفاع مي‌گيرد  تراورس مي‌كنم. از چند يخچال كه زبانه هاي كوچكي از بام برفي هستند عبور مي‌كنم. هوا سرد است و يخ بلوري يخچال حركت را كند كرده است. دور نمايي از پناهگاه تخت فريدون قوت قلب بزرگي است. پس از دقايقي خود را در مسير پناهگاه مي‌بينم. به سرعت ارتفاع كم مي‌كنم. در ارتفاع٤٨٠٠ متري گروهي خارجي را در حال صعود مي‌بينم ظاهرا براي هم هوايي آمده‌اند. و صعود اصلي‌شان روز بعد است. خداحافظي مي‌كنم و براه مي‌افتم. شدت باد در اطراف پناهگاه به حدي بود كه چندين بار تعادلم را از دست میدهم و به زمین می خورم. ساعت ١٢ ظهر به تخت فريدون مي‌رسم. پس از صرف نهار همزمان با بازگشت تيم خارجي تخت فريدون را ترك مي‌كنم و از طولاني ترين شن اسكي ايران ساعت ٣٠/١٥ دقيقه به چشمه استله سر مي‌رسم. از همان لحظه‌ي ورود سگهاي گله به استقبالم مي‌آيند. چوپان گله به سرعت خود را مي‌رساند و مرا نجات مي‌دهد.

نامش محمد است. اهل مزار شريف و البته عاشق كلاشنيكف ! هر دومان گرسنه‌ايم و او هم وقتي مي‌داند اهل جنوب هستم از ماهي صحبت مي‌كند. وقتي به او مي‌گويم مزه‌ي ماهي ها با هم فرق دارد كلي تعجب مي‌كند. نمي‌دانم شايد فكر كرد او را دست انداخته‌ام!

تصميم مي‌گيرم با توجه به مدت زماني كه تا غروب باقي مانده خود را به چشمه اسپه برسانم و شب را در آنجا بمانم. از محمد خداحافظي مي‌كنم. ساعت ١٥/١٨ دقيقه به اسپه در ارتفاع٢٢٨٠ متري مي‌رسم. حدود صد متر دورتر از چشمه در پناه سنگي بيواك مي‌كنم. روز پنج شنبه ٢٤/٦/٨٤ ساعت ٧ صبح در حاليكه تمام منطقه را مه گرفته است از خواب بيدار مي شوم. وسايلم را جمع مي‌كنم و معطل مي‌كنم تا هوا باز شود. ساعت ٨ براه مي‌افتم. پس از ساعتي به باغ ملك مي‌رسم و از پل چوبي مي‌گذرم. ازطريق يال خاكستري رنگي در غرب دره صعود مي‌كنم. ساعت ١٢ ظهر به ملارد مي‌رسم. در ارتفاع٢٣٢٠ متري از طريق جاده آسفالته بطرف آبگرم لاريجان براه مي‌افتم. ساعت ٣٠/١٣ دقيقه به آبگرم  و پس از آن به روستاي كرنا و نهايتا به رينه و قرارگاه فدراسيون مي‌رسم و برنامه‌اي كه چندين ماه در موردش فكر كرده بوديم در غروب روز ٢٤/٦/٨٤ به پايان مي‌رسد. اين برنامه در واقع ماحصل سه سال تلاش دوستان و همنوردانم در صعود از يالهاي دماوند، يال شمالي، جنوبي، غربي، شمالشرقي، تراورس شمالي به جنوبي ، تراورس شمالغربي به جنوبي بوده و اينجانب انجام اين برنامه را مديون حضور صميمي و همراهشان خواهم بود. پایان                                                                                                                              

بندرعباس شهريور ۸۴

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1385/06/14ساعت 11:30  توسط مهدي معماري  | 

 

                                                            به نام خدا

 

گزارش برنامه صعود به گنو - جبهه شمال شرقی

دره ی  تنگ باغ(١)

 

 

روز دوشنبه مورخ ٢٠/١١/٨٢ ساعت ٠٥٣٠صبح از طریق جاده بندرعباس به سیرجان عازم روستای ییلاقی تنگ باغ واقع در دامنه های شمالی کوه گنو می شویم . پس از حدود ٤٠ دقیقه ضمن گذشتن از روستا ی دشت اما م (٢) وتقاطع  آبگرم در کنارپاسگاه انتظامی (٣) گنو از ماشین پیاده می شویم . تصمیم داریم مسیر ۱۲ کیلومتری خاکی باقیمانده تا روستای تنگ باغ را پیاده طی کنیم .مسیر خاکی رادر جهت غرب آغاز می کنیم پس از دقایقی از چند مرغداری تازه تاسیس می گذریم . پس از گذشت حدود ٥/٢ ساعت به ابتدای روستای تنگ باغ ، محله سرگدار (٤) می رسیم . اینبار تصمیم داریم از مسیری جدید به قله آنتن صعود کنیم . در ابتدای روستا متوجه یک یال می شویم که از ارتفاع ٣٠٠ متری دشت پس از حدود ٥/٢ کیلومتر با یک پیچش به سمت جنوب بطور فزاینده ای ارتفاع می گیرد . از مسیر خاکی روستا به سمت راست خارج شده و خودرا به لبه یال می رسانیم . مسیر را در جهت غرب ادامه داده و رفته رفته ارتفاع می گیریم از فراز روستای تنگ باغ پایین می گذریم و در حالیکه یال به موازات جاده خاکی ادامه دارد به بالای روستای تنگ باغ می رسیم . در اینجا مسیر یال با چرخش مشخصی به سمت جنوب تغییر می کند . ارتفاع به طور چشمگیری افزایش یافته و بطور مستقیم از لبه غربی دره با سینه کشی سنگین ضمن صعود و فرود از چندین قله فرعی و دره های پی در پی به دشت مشرف به قله سرجوتون و تاسیسات می رسد. با احتیاط از مسیر صخره ای یک قله بی نام  فرود می آییم و در دشتی پوشیده از گون و درختان اورس عازم قله می شویم . ساعت حوالی ١٦ پس از صعود قله با رسیدن به جاده آسفالته صدا و سیما بوسیله ما شین راهی بندرعباس می شویم . با دراختیار داشتن حدود ٣ ساعت زمان پس از عبوراز جاده آسفالته در جهت غرب می توان قله اصلی گنو قلات نصیری و قلل معروف دو برار و زندان را نیز صعود نمود .و یا می توان پس از صعود قله از طریق راهی پاکوب به روستای کهنوج رفته و پس از عبور از باغ پشتنگ (٥) در جهت شمال به دره تنگ باغ سرازیر شده و خود را به روستای تنگ باغ برسانیم .

بهترین زمان صعود : سه ماهه پایانی سال

____________________________________________________

(۱) روستای تنگ باغ: روستايي واقع در دامنه های شمالی گنو ، روستا در ابتدای دره ای قرار گرفته که يکی از مسيرها ي برای صعود قله آنتن و دستيابی به روستا های کهنوج بالا و پايين می باشد .

(۲) روستای دشت امام واقع در کیلومتر ۲۵جاده بندرعباس به سیرجان

(۳) سرگدار: محله سر گردنه

(۴)پاسگاه انتظامی گنو واقع در کيلومتر ٢٨ جاده بندرعباس به سيرجان بعد از دشت امام و دوراهی آبگرم

(۵) باغ پشتنگ: باغی پر آب و زيبا واقع در دره تنگه باغ با ارتفاع ١١١٠ متر و مختصات ٢٧٢٦٤٦٦ عرض شمالی  ٠٥٦١٢٠٣٢طول شرقي

 

 

                                                                       

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1385/06/09ساعت 19:30  توسط مهدي معماري  | 

  

 

گزارش برنامه صعود به قله گنو  -  دره خرگو (١)

جبهه جنوب غربی

 

روز پنجشنبه مورخه ٢٢/٥/٨٢ ساعت ١٤ بندرعباس را به قصد جبهه جنوبی کوه گنو ترک کردیم. پس از پشت سرگذاشتن شهر بندرعباس از طریق جاده اسکله شهید رجایی وارد جاده روستای تازیان می شویم . پس از روستای تازیان (٢) به یک سه راهی رسیده و مسیرمان را به سمت چپ، روستای قلات بالا (٣) ادامه می دهیم . با گرفتن یک آدرس دست و پا شکسته، طبق گفته روستائیان پس از رسیدن به تقاطع راه آهن و  طی حدود ٤ کیلومتر از جاده کنار ریل به سمت شرق وارد جاده ای سنگلاخی می شویم که بطور مشخص به سمت دره خرگو امتداد یافته است. ظاهرا دلیل احداث این راه وجود زیارتگاهی در ابتدای دره خرگو می باشد ، که البته ما  آنرا ندیدیم ! وارد جاده سنگلاخی و پر از دست انداز مي شویم. بعلت خرابی مسیر ماشین به سختی پیش می رود . پس از گذشت حدود ٤٠ دقیقه به ناچار از ماشین پیاده شدیم و پس از خداحافظی با بچه های پشتیبانی به سمت دره عظیم خرگو که هم اکنون در شمال دیده می شود به راه می افتیم . شیب مسیر تند و نفسگیر است و گرمای هوا سختی آنرا چند برابر کرده است. پس از حدود ٣ ساعت به ابتدای دره می رسیم و با عبور از یک باغ متروکه وارد دره می شویم . خرگو دره ایست عریض با دیواره های ریزشی که از هر سه سمت دره را احاطه کرده اند . پس از گذشت نیم ساعت کوهپیمایی از میان کف شنی مدخل دره به چشمه خرگو واقع در ارتفاع ٦٨٠متری میانه دره و شیب منتهی به یال غربی قله استیری می رسیم. پس از برداشتن آب مورد نیاز با غروب آفتاب در محلی صاف مشرف بر چشمه کمپ خود را بر پا می کنیم. ساعت ٧ بعدازظهر را نشان می دهد و نسیم خنکی در حال وزیدن است محل کمپ ما درست زیر قله استیری (٤) قرار دارد. فردا پس از صعود استیری ازطریق خط الراس حایل بین دره خرگو و دره سیاه خود را به قله  گود بونی و سپس از طریق خط الراس اصلی گنو به سرپهن خواهیم رساند. پس از صرف شام وارد کیسه خوابهایمان می شویم و خیلی زود بخواب می رویم. ساعت  ٠٥٣٠ دقیقه پس از صرف صبحانه به سمت قله استیری براه می افتیم. مسیر پر شیب است و هیچگونه راه پاکوب و مشخصی وجود ندارد. پس از حدود ٢ ساعت از چشمه خرگو به قله استیری  رسیده ایم. قله استیری قله مخروطی زیبایی به ارتفاع ١٥٤٦ متر است که بعلت دور افتادن  از خط الراس اصلی و صعب العبور بودن مسیر کمتر مورد توجه قرار می گیرد. طبق برنامه مسیرمان را بر روی لبه باریک خط الراس ادامه می دهیم. پس از دقایقی  به یک تیغه باریک و ریزشی می رسیم. ادامه دادن این تیغه و وصل شدن به گرده جنوبی قله گود بونی (٥) مستلزم عبور از مسیری باریک توام با خطر ریزش سنگ و همچنین  سنگنوردی از طریق سنگهای ناپایدار گرده قله گودبونی می باشد . پس از بررسی موقعیت تصمیم گرفتیم این کار را ضمن همراه داشتن تجهیزات لازم در فرصت مناسبتری انجام دهیم. با ادامه کار  از طریق خط الراس میانی استیری و گود بونی  منصرف شده  و به دره سیاه سرازیر می شویم تا از مزرعه پرکوه (٦) به سر پهن و سپس  نصیری (٧) دست یابیم. مسیر پر شیب و ریزشی را با احتیاط فرود می رویم و پس ازگذشت 2 ساعت به مزرعه پرکوه درمختصات ٠٥٦٠٨٥٨٢ طول شرقی و ٢٧٢٣۹٥٢ عرض شمالی به ارتفاع ١١٤٢ متر می رسیم. شب را در پر کوه  بیتوته کردیم و در اولین ساعات صبح از طریق راهی پاکوب واقع در شمال مزرعه بطرف قله سرپهن براه می افتیم. پس از عبور از تپه ماهور های خاکستری رنگ، مسیر به طور کاملأ مشخصی ضمن عبور از  کنار تخته سنگهای بزرگی بطرف غرب متمایل شده و با زیگزاک های طولانی پس از گذشت ٣ ساعت ما را به لبه خط الراس اصلی می رساند. قله گود بونی علیرغم گرده سنگی در  جنوب خود، در شمال دارای مسیر ساده ای می باشد که از لبه خط الراس کمتر از ٢٠ دقیقه می توان آنرا صعود نمود ! بطرف قله سرپهن که در سمت راستمان در جهت شرق قرار دارد تغییر مسیر می دهیم و پس  از عبور از میان درختان تنومند اورس(٨) و زیتون به برج تخت گاهی قله سر پهن نزدیک می شویم . پس از گذشت ١ساعت از خط الراس بر فراز سر پهن در مختصات ٠٥٦٠٧٦٩٣ طول شرقی و ٢٧٢٤٨٥٢ عرض شمالی به ارتفاع ٢١٧٥ متر می رسیم . قله مخروطی نصیری سرافراز در شرق به آفتاب  مرداد سینه داده ما را به خود می خواند . بدون توقف به سمت قله نصیری براه می افتیم.  پس از حدود ١ساعت  به گردنه ای که در واقع خط الراس سرپهن به نصیری را قطع کرده می رسیم پس از عبور از آن به دره سرازیر می شویم. از قسمت  سنگی مسیر صعود می کنیم و با شیبی ملایم از میان درختان  اورس و بوته های رزوک (٩) ، پس از گذشت ٢٠ دقیقه بر بلندای نصیری به ارتفاع ٢٣٤۹ متر و  مختصات  ٠٥٦٠٩١٩٤ طول شرقی و ٢٧٢٥٣٤٧ عرض شمالی می ایستیم . در جهت غرب منظره خط الراس طولانی گنو ، روستای تیکوه ، هرمودر ، قلل سلاورو ،  گودبونی ، استیری ، و تیغه ای که در اولین تلاش مغلوبمان کرد توجهمان را جلب کرده است. در شرق نصیری قلل زندان زرد به ارتفاع ٢٢٩٠ متر ، دوبرار٢٢٨٢ متر ، تاسیسات ٢٣٣٠ متر ، آنتن (سرجوتون ) ٢٢٥٤ متر دیده می شوند. پس از تماشای مناظر اطراف از طریق گردنه عازم سنگ قرار(١١) و سپس چشمه  سرچربه (زیارت) (١٢) و چشمه رمر(١٣) می شویم . مسیر قله تا سنگ قرار را ٥/١ ساعت  و باقی مسیر را از سنگ قرار به زیارت تا چشمه رمر جمعأ ١ ساعته طی نمودیم . حوالی غروب مطابق قراری که با تیم پشتیبانی گذاشته بودیم از چشمه رمر بطرف جاده  آسفالته  صدا و سیما براه افتادیم. پس از ٢٠ دقیقه به جاده می رسیم . با استقبال گرم دوستان که از دقایقی  قبل منتظرمان بودند ، پس از صحبتی کوتاه عازم بندرعباس می شویم. مدت زمان لازم برای اجرای این برنامه از بندرعباس حداقل ٢ روز می باشد. بهترین زمان صعود : سه ماهه پایان سال

 

________________________________________

١- خرگو KHARGO                                ٧- پرکوه    PAR E KOUH                                     

٢- تازیان TAZIYAN                               ٨- نصیریNASIRI     

٣- قلات  GHALAT                                ٩- اورس AVORS    

٤- استیریESTIRY                              ١٠- رزوک       RAZOK  ( نوعی گیلاس وحشی )

٥- سرپهن SAR PAHN   

٦- گودبونیGOUD BONY

١١- سنگ قرار : محلی است به ارتفاع ١٧١٥ متر با مختصات جغرافیایی٢٧٢٤٩٣٦ عرض شمالی و ٥٦٠۹٩٣ طول شرقی واقع در جبهه جنوبی قله نصیری که در دشتی پوشیده از گون واقع شده است.

سنگ قرار تا قله نصیری حدود ٣ ساعت و تا اولین چشمه ( سرچربه ) حدود ٣٠ دقیقه فاصله دارد.

١٢- سرچربه (SARCHARBAH) : باغ و چشمه ای که در حد فاصل چشمه رمر و سنگ قرار دارد .

١٣- رمر (RAMER) : چشمه ای در شرق پاسگاه محیط بانی سرحد گنو که از جاده آسفالته حدود 20 دقیقه فاصله دارد ، در مختصات  ٢٧٢٤٦٠٣عرض شمالی و ٠٥٦٠٩٨٢٨طول شرقی به ارتفاع ١٤١٠ متر.

 

  

 

 

                                                       خط الراس استیری به قله گودبونی و قله سرپهن