اینبار برای دستیابی به قله گنو بهمراه یک تیم ۴ نفره روز دوشنبه مورخه ۴/۱/۸۲ ساعت ٠٥٣٠ بندرعباس را به مقصد دامنه های جنوبی کوه گنو ترک نمودیم. هدفمان صعود قلات نصیری از طریق دره سیاه می باشد. پس از ٤٥ دقیقه به پاسگاه محیط بانی گنو می رسیم. بعد از عبور از پاسگاه در کنار یک آب بند چوبی قدیمی در ارتفاع ٣٢٣ متر که در فاصله کمی در سمت راست جاده آسفالته قراردارد توقف می کنیم. از ماشین پیاده شده و مسیر را طبق نقشه در جهت غرب به سمت تپه مولا در پیش می گیریم. مسیرمان را از طریق راهی پاکوب از شمال تپه مولا ادامه داده و در جهت غرب به دره تنگ سیاه (مسیل تنگ سیاه) سرازیر می شویم. به سرعت ارتفاع کم می کنیم و وارد دره میشویم. کف دره مملو از سنگهای بزرگ و صیقلی و شنهای نرم است. در دو طرف دره دیواره های بلندی سر برافراشته اند. پس از ٥/١ساعت از آغاز برنامه به انتهای دره می رسیم. در اینجا به یک آبشار فوق العاده زیبا به ارتفاع حدود ۸ متر بر می خوریم که از یک تخته سنگ گرانیتی با آهنگی مدام در حال ریزش است. در اطراف آبشار مکان مناسبی برای استراحت در نظر می گیریم. تصمیم داریم برای ادامه مسیر از قسمت غرب آبشار خود را به بالای آبشار برسانیم. با ١ ساعت تلاش پر مخاطره از طریق یک مسیر پرشیب و شن اسکی خود را به کاسه آب بالای آبشار رساندیم. پس از استراحتی کوتاه مسیر آب را ادامه می دهیم. عرض دره به حدود دو متر رسیده است، پس از چند متر پیشروی متوجه می شویم ادامه مسیر بعلت سقوط سنگی بزرگ و صیقلی مسدود شده است و ریزش آب از اطراف و روی آن امکان عبور از آنرا نمی دهد. تصمیم میگیریم مسیر صعود شده را از طریق آبشار فرود رفته و از یالی واقع در غرب دره تنگ سیاه خود را به پشت مسیر مسدود شده برسانیم. بلافاصله مشغول نصب کارگاه روی یک سنگ محکم و مطمئن شدیم. نفرات به ترتیب از آبشار فرود آمدند. هر چند فرود از آبشار واقعا جالب بود،  اما ما حدود ٥/٢ ساعت از برنامه عقب بودیم و باید به سرعت مسیرمان رااصلاح می کردیم. به سرعت مسیر رودخانه را برمی گردیم. پس از ٢٠ دقیقه حدود ٢٠٠ متر مانده به مسیر پاکوبی که امروز صبح از طریق آن وارد دره شده بودیم از یک یال خاکستری رنگ به سمت غرب صعود می کنیم. پس از پشت سر گذاشتن شیب نسبتا تند به بالای تپه ای مشرف به دره می رسیم. مسیرمان را به سمت مدخل دره ادامه می دهیم با این تفاوت که حالا دره در زیر پایمان قرار دارد و اشراف بهتری نسبت به مسیر داریم. پس از ٣٠ دقیقه به انتهای مسیر می رسیم و مجددا در جهت شرق به دره سرازیر می شویم. خوشبختانه مسیر جدیدی که  انتخاب کردیم ما را از قسمت مسدود شده عبور داده بود. از اینجا به بعد دره کم عرض تر شده و صدای ریزش آب از آبشارهای متعدد که در طول مسیرمان قرار دارد منظره های دیدنی و بیاد ماندنی را باعث شده است. ادامه مسیر بیشتر شبیه به یک دالان تو در تو و پر پیچ و خم شده است. پس از عبور از پیچ و خمهای مسیر به یک آبشار به ارتفاع ٣ متر می رسیم. پس از بررسی محل متوجه شیبی تند منتهی به یک حفره  به قطر ٤٠ سانتی متر در سمت راست آبشار می شویم. ابتدا تصمیم می گیریم از آن رد شویم اما کوله پشتی ها و یکی دو نفر از همنوردان از آن مدخل عبور نمی کردند. به ناچار ابتدا یکی از نفرات آبشار را با کمک بقیه صعود نمود و مشغول بالاکشی کوله پشتی ها شد. پس از انتقال وسایل نفر دوم و سوم نیز آبشار را صعود کردند. نفر چهارم با توجه به فیزیک بدنی خود به آسانی از حفره ی ٤٠ سانتی متری رد شد. و تنها کسی بود که لباسهایش خشک بود و بر عکس ما اصلا احساس سرما نمیکرد. مسیرمان را از میان سنگهای بزرگی که احتمالا طغیان رودخانه آنها را از بالا دست جابجا کرده ادامه می دهیم. ساعت ٣٠/١٢ دقیقه است. چند دقیقه ای هست که از دره خارج شده ایم در سمت شمال منظره ای غبارآلود از قلل سرپهن و نصیری خودنمایی می کند. در اینجا دره به دو انشعاب تقسیم می شود.  ما انشعاب سمت راست را انتخاب می کنیم و بدون وارد شدن به دره از روی یک یال در سمت راست دره ادامه مسیر می دهیم. در واقع دره را میان بر می زنیم. ساعت ٣٠/١٣ دقیقه برای صرف نهار توقف می کنیم. پس از صرف نهار و استراحتی کوتاه ساعت ٤٥/١٤ دقیقه مسیرمان را از کنار دره ای معروف به دره سیاه با عرض متوسط  ٥٠ تا ٢متر و عمق  ٣٠تا ٢٠ متر با کشیدگی از جنوب غربی به شمال شرقی ادامه می دهیم. دره سیاه در واقع یک شکاف کم عرض و عمیق است که در انتها به چشمه مردو (mordo) و چشمه سر چربه (sarcharbah) منتهی می شود. پس از ٥/١ ساعت حرکت به موازات دره سیاه به چشمه مردو در ارتفاع  ١١٨٠ متری می رسیم. پس از استراحتی کوتاه مسیر دره سیاه را از حاشيه شرقي به سمت چشمه سرچربه که از اینجا به سهولت قابل رویت است ادامه می دهیم. ساعت ٤٥/١٧ دقیقه به باغ و چشمه سر چربه معروف به زیارت (قدمگاه) به ارتفاع ١٢٥٠ متر می رسیم. باغ زیارت متشکل از چند اصله درخت نخل انجیر ، بنه (baneh) لیمو ، نارنج ، انار و سیب است با توجه به نزدیک شدن غروب آفتاب به سرعت وسایل شب مانی را مهیا می کنیم و خارج از باغ در پناه یک تخته سنگ محلی برای خواب آماده می کنیم. مقداری هیزم جمع آوری کرده و آب مورد نیاز را ذخیره نموده ایم. هوا به سرعت تاریک می شود و سکوت همه جا را فرا میگیرد. پس از صرف شام مشغول جمع بندی اطلاعات مسیر صعود شده در امروز صبح شدیم. پس از صحبتی کوتاه درباره ادامه برنامه وارد کیسه خوابهایمان می شویم و با توجه به کوهپیمایی سنگین امروز صبح خیلی زود به خوابی عمیق فرو می رویم. ساعت ٦ صبح از خواب برخاستیم. تصمیم می گیریم صبحانه را پس از قدری ادامه مسیر صرف نمائیم. پس از جمع آوری کمپ ساعت٣٠/٦ دقیقه براه می افتیم. از طریق راهی پاکوب به سمت شمال براه می افتیم. ساعت ٣٠/٧ دقیقه به سنگ قرار* می رسیم. ساعت ٨ به راه می افتیم. راه کاملا پاکوب و مسیر مشخص است. پس از ٢ ساعت گردنه ای مشرف به دره ای انبوه از درختان ارس و بادام کوهی را پشت سر می گذاریم  نام این گردنه را گردنه ی جنوبی گذشته ایم. مسیر پاکوب را در جهت شمال شرق ادامه داده و وارد یک دره مشرف به دیواره غربی قله می شویم. از کنار یک درخت انجیر وحشی سفید رنگ مسیرمان را به منظور دستیابی به قله ادامه می دهیم. شیب مسیر قدری تند است و در چند قسمت نیاز به عبور از روی سنگهای نسبتا بزرگ دارد. پس از حدود ١ساعت از گردنه به یال قله می رسیم. با یک شیب ملایم ساعت٣٠/١١ دقیقه است پا به قله نصیری با ارتفاع ٢٣٤۹ متر می گذاریم. هوا صاف است و در دور دست جزایر زیبای لارک ، هرمز و قشم چون نگینی بر روی انگشتری خلیج همیشه فارس خودنمایی می کنند. درست به یادمان نمانده اما می خوانیم :

اینجا بر تخت سنگ پشت سرم  نارنج زار

رو در رو دریا مرا می خواند

سرگردان نگاه می کنم

می آیم ، می روم ، آنگاه

در می یابم 

که همه چیز یکسان است و با اینحال نیست ...

از بالای قله مسیر تنگ سیاه با تمام جزئیات دیده می شود. پس از قدری استراحت و گرفتن چند عکس یادگاری از مسیر صعود شده سرازیر می شویم. ساعت ١٥ به زیارت می رسیم. پس از صرف نهار در ساعت ٣٠/١٦ تصمیم می گیریم برای بازگشت از طریق چشمه رمر به پاسگاه محیط بانی (سرحدگنو) خود را به جاده آسفالته برسانیم. بطرف چشمه رمر براه می افتیم از طریق راه پاکوب واقع در بالا دست زیارت در جهت شرق وارد یک رودخانه با کف شنی می شویم و پس از حدود ٢٥ دقیقه در ارتفاع ١٤١٠ متری به چشمه رمر می رسیم. پس از نوشیدن چند جرعه از آب گوارای چشمه مسیرمان را ادامه می دهیم. بعلت بارندگیهای اخیر در طول مسیر انبوهی از گلهای سفید بابونه دیده می شود. ساعت ١٥/١٧ دقیقه به جاده آسفالته می رسیم. پاسگاه محیط بانی سرحد چند پیچ بالا تر قابل رویت است. پس از انتظاری کوتاه با رسیدن ماشین پشتیبانی بطرف بندرعبا س براه می افتیم. ساعت ٣٠/١٨ دقیقه به بندرعباس می رسیم. بهترین زمان صعود : نیمه دوم آذرماه تا نیمه اول فروردین ماه می باشد. پایان