تبليغاتX
كوه در من

كوه در من

 

 تهران - حسن در - تیرماه ۸۵

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/05/25ساعت 21:15  توسط مهدي معماري 

  

 

گزارش برنامه صعود به قله گنو  -  دره خرگو (١)

جبهه جنوب غربی

 

روز پنجشنبه مورخه ٢٢/٥/٨٢ ساعت ١٤ بندرعباس را به قصد جبهه جنوبی کوه گنو ترک کردیم. پس از پشت سرگذاشتن شهر بندرعباس از طریق جاده اسکله شهید رجایی وارد جاده روستای تازیان می شویم . پس از روستای تازیان (٢) به یک سه راهی رسیده و مسیرمان را به سمت چپ، روستای قلات بالا (٣) ادامه می دهیم . با گرفتن یک آدرس دست و پا شکسته، طبق گفته روستائیان پس از رسیدن به تقاطع راه آهن و  طی حدود ٤ کیلومتر از جاده کنار ریل به سمت شرق وارد جاده ای سنگلاخی می شویم که بطور مشخص به سمت دره خرگو امتداد یافته است. ظاهرا دلیل احداث این راه وجود زیارتگاهی در ابتدای دره خرگو می باشد ، که البته ما  آنرا ندیدیم ! وارد جاده سنگلاخی و پر از دست انداز مي شویم. بعلت خرابی مسیر ماشین به سختی پیش می رود . پس از گذشت حدود ٤٠ دقیقه به ناچار از ماشین پیاده شدیم و پس از خداحافظی با بچه های پشتیبانی به سمت دره عظیم خرگو که هم اکنون در شمال دیده می شود به راه می افتیم . شیب مسیر تند و نفسگیر است و گرمای هوا سختی آنرا چند برابر کرده است. پس از حدود ٣ ساعت به ابتدای دره می رسیم و با عبور از یک باغ متروکه وارد دره می شویم . خرگو دره ایست عریض با دیواره های ریزشی که از هر سه سمت دره را احاطه کرده اند . پس از گذشت نیم ساعت کوهپیمایی از میان کف شنی مدخل دره به چشمه خرگو واقع در ارتفاع ٦٨٠متری میانه دره و شیب منتهی به یال غربی قله استیری می رسیم. پس از برداشتن آب مورد نیاز با غروب آفتاب در محلی صاف مشرف بر چشمه کمپ خود را بر پا می کنیم. ساعت ٧ بعدازظهر را نشان می دهد و نسیم خنکی در حال وزیدن است محل کمپ ما درست زیر قله استیری (٤) قرار دارد. فردا پس از صعود استیری ازطریق خط الراس حایل بین دره خرگو و دره سیاه خود را به قله  گود بونی و سپس از طریق خط الراس اصلی گنو به سرپهن خواهیم رساند. پس از صرف شام وارد کیسه خوابهایمان می شویم و خیلی زود بخواب می رویم. ساعت  ٠٥٣٠ دقیقه پس از صرف صبحانه به سمت قله استیری براه می افتیم. مسیر پر شیب است و هیچگونه راه پاکوب و مشخصی وجود ندارد. پس از حدود ٢ ساعت از چشمه خرگو به قله استیری  رسیده ایم. قله استیری قله مخروطی زیبایی به ارتفاع ١٥٤٦ متر است که بعلت دور افتادن  از خط الراس اصلی و صعب العبور بودن مسیر کمتر مورد توجه قرار می گیرد. طبق برنامه مسیرمان را بر روی لبه باریک خط الراس ادامه می دهیم. پس از دقایقی  به یک تیغه باریک و ریزشی می رسیم. ادامه دادن این تیغه و وصل شدن به گرده جنوبی قله گود بونی (٥) مستلزم عبور از مسیری باریک توام با خطر ریزش سنگ و همچنین  سنگنوردی از طریق سنگهای ناپایدار گرده قله گودبونی می باشد . پس از بررسی موقعیت تصمیم گرفتیم این کار را ضمن همراه داشتن تجهیزات لازم در فرصت مناسبتری انجام دهیم. با ادامه کار  از طریق خط الراس میانی استیری و گود بونی  منصرف شده  و به دره سیاه سرازیر می شویم تا از مزرعه پرکوه (٦) به سر پهن و سپس  نصیری (٧) دست یابیم. مسیر پر شیب و ریزشی را با احتیاط فرود می رویم و پس ازگذشت 2 ساعت به مزرعه پرکوه درمختصات ٠٥٦٠٨٥٨٢ طول شرقی و ٢٧٢٣۹٥٢ عرض شمالی به ارتفاع ١١٤٢ متر می رسیم. شب را در پر کوه  بیتوته کردیم و در اولین ساعات صبح از طریق راهی پاکوب واقع در شمال مزرعه بطرف قله سرپهن براه می افتیم. پس از عبور از تپه ماهور های خاکستری رنگ، مسیر به طور کاملأ مشخصی ضمن عبور از  کنار تخته سنگهای بزرگی بطرف غرب متمایل شده و با زیگزاک های طولانی پس از گذشت ٣ ساعت ما را به لبه خط الراس اصلی می رساند. قله گود بونی علیرغم گرده سنگی در  جنوب خود، در شمال دارای مسیر ساده ای می باشد که از لبه خط الراس کمتر از ٢٠ دقیقه می توان آنرا صعود نمود ! بطرف قله سرپهن که در سمت راستمان در جهت شرق قرار دارد تغییر مسیر می دهیم و پس  از عبور از میان درختان تنومند اورس(٨) و زیتون به برج تخت گاهی قله سر پهن نزدیک می شویم . پس از گذشت ١ساعت از خط الراس بر فراز سر پهن در مختصات ٠٥٦٠٧٦٩٣ طول شرقی و ٢٧٢٤٨٥٢ عرض شمالی به ارتفاع ٢١٧٥ متر می رسیم . قله مخروطی نصیری سرافراز در شرق به آفتاب  مرداد سینه داده ما را به خود می خواند . بدون توقف به سمت قله نصیری براه می افتیم.  پس از حدود ١ساعت  به گردنه ای که در واقع خط الراس سرپهن به نصیری را قطع کرده می رسیم پس از عبور از آن به دره سرازیر می شویم. از قسمت  سنگی مسیر صعود می کنیم و با شیبی ملایم از میان درختان  اورس و بوته های رزوک (٩) ، پس از گذشت ٢٠ دقیقه بر بلندای نصیری به ارتفاع ٢٣٤۹ متر و  مختصات  ٠٥٦٠٩١٩٤ طول شرقی و ٢٧٢٥٣٤٧ عرض شمالی می ایستیم . در جهت غرب منظره خط الراس طولانی گنو ، روستای تیکوه ، هرمودر ، قلل سلاورو ،  گودبونی ، استیری ، و تیغه ای که در اولین تلاش مغلوبمان کرد توجهمان را جلب کرده است. در شرق نصیری قلل زندان زرد به ارتفاع ٢٢٩٠ متر ، دوبرار٢٢٨٢ متر ، تاسیسات ٢٣٣٠ متر ، آنتن (سرجوتون ) ٢٢٥٤ متر دیده می شوند. پس از تماشای مناظر اطراف از طریق گردنه عازم سنگ قرار(١١) و سپس چشمه  سرچربه (زیارت) (١٢) و چشمه رمر(١٣) می شویم . مسیر قله تا سنگ قرار را ٥/١ ساعت  و باقی مسیر را از سنگ قرار به زیارت تا چشمه رمر جمعأ ١ ساعته طی نمودیم . حوالی غروب مطابق قراری که با تیم پشتیبانی گذاشته بودیم از چشمه رمر بطرف جاده  آسفالته  صدا و سیما براه افتادیم. پس از ٢٠ دقیقه به جاده می رسیم . با استقبال گرم دوستان که از دقایقی  قبل منتظرمان بودند ، پس از صحبتی کوتاه عازم بندرعباس می شویم. مدت زمان لازم برای اجرای این برنامه از بندرعباس حداقل ٢ روز می باشد. بهترین زمان صعود : سه ماهه پایان سال

 

________________________________________

١- خرگو KHARGO                                ٧- پرکوه    PAR E KOUH                                     

٢- تازیان TAZIYAN                               ٨- نصیریNASIRI     

٣- قلات  GHALAT                                ٩- اورس AVORS    

٤- استیریESTIRY                              ١٠- رزوک       RAZOK  ( نوعی گیلاس وحشی )

٥- سرپهن SAR PAHN   

٦- گودبونیGOUD BONY

١١- سنگ قرار : محلی است به ارتفاع ١٧١٥ متر با مختصات جغرافیایی٢٧٢٤٩٣٦ عرض شمالی و ٥٦٠۹٩٣ طول شرقی واقع در جبهه جنوبی قله نصیری که در دشتی پوشیده از گون واقع شده است.

سنگ قرار تا قله نصیری حدود ٣ ساعت و تا اولین چشمه ( سرچربه ) حدود ٣٠ دقیقه فاصله دارد.

١٢- سرچربه (SARCHARBAH) : باغ و چشمه ای که در حد فاصل چشمه رمر و سنگ قرار دارد .

١٣- رمر (RAMER) : چشمه ای در شرق پاسگاه محیط بانی سرحد گنو که از جاده آسفالته حدود 20 دقیقه فاصله دارد ، در مختصات  ٢٧٢٤٦٠٣عرض شمالی و ٠٥٦٠٩٨٢٨طول شرقی به ارتفاع ١٤١٠ متر.

 

  

 

 

                                                       خط الراس استیری به قله گودبونی و قله سرپهن

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/05/25ساعت 21:10  توسط مهدي معماري  | 

 

موقعيت: بندرعباس- گنو - پابند (  ۲۷۲۲۴۷۴N و E ۰۵۶۰۹۱۲۷ - ۱۰۵۶ متر )    

نام مسير: تاریخ

گشايش: اسفند ۸۳

ارتفاع: ۶متر

تعداد مياني: -

كارگاه: قرقره رول ۱۰ميليمتر  HSA

درجه سختي: !؟

 

 عکس از: صدیقه سنگرزاده

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1385/05/09ساعت 10:50  توسط مهدي معماري  | 

 

بنام خدا 

 

غار خرسينKhersin Cave 

بندرعباس - سیاهو (١)

 

 

غار خرسین یکی از معدود غارهای نمکی بکر و دست نخورده‌ي استان هرمزگان می‌باشد. این غار در بخش سیاهو درشمال شرقی و در فاصله ٨٠ کیلومتری مرکز استان واقع است.                                   

بخش سیاهو دارای روستاهای متعددی است که روستاهای تل سورو(٢)، درگز(٣)، زاکین(٤) درمسیر غار مور د نظر می‌باشند.                                                                                                   

مسیر صعود از جبهه جنوبی، به ارتفاعات هماگ(٥) که جزو مرتفع‌ترین کوههای استان می‌باشد نیز از این روستاها می‌گذرد. پس از رسیدن به روستای درگز شب را در مزرعه‌ای معروف به باغ شاهبان (٦) واقع در دامنه شرقی کوه نمک به صبح می‌رسانیم و در اولین ساعات صبح از محل کمپ به سمت دهانه غار براه می‌افتیم. با توجه به محیط کوه که غالبا" از سنگهای ناپایدار و نمکی تشکیل شده است پيشروي با احتياط انجام مي‌شود. در سرتاسر مسیر به قندیل و بلورهای نمک، و یک آبشار نمکی فوق العاده به ارتفاع حدود١٢ متر برمی‌خوریم. جریان آب شوری مسیر ما را به سمت دهانه غار تا حدودی مشخص کرده است. در قسمتهایی از مسیر شیب زیاد و پوشیده بودن مسیر از نمک با جریان داشتن آب از زیر پوشش نمکی پیشروی را قدری مشکل می‌کند. پس از یک ساعت کوهپیمایی از فاصله ٢٠٠ متری دهانه غار را مشاهده می‌شود. ارتفاع دهانه غار ٣ متر، عرض دهانه ٤ متر و طول غار ١٧٨ متر می‌باشد. پس از طی چند متر وارد تالاری می‌شویم که در واقع بزرگترین و تنها تالار این غار است. پس از ورود به تالار تعداد زیادی خفاش در حالیکه از آمدن سرزده ما سراسیمه شده‌اند به سرعت غار را به سمت بیرون ترک می‌کنند. پس از حدود ١٠ متر پیشروی در تالار به یک حفره و یا به اصطلاح گربه رو واقع در سمت چپ تالار  می‌رسیم که ما را وارد راهروی اصلی غار می‌کند. این راهرو بدون داشتن راههای فرعی و گمراه کننده تا طول ١٧٠ متری داخل غار پیش مي‌رود‌. در هنگام ورود به راهرو بسادگی متوجه شیب غار می‌شویم و این شیب بطرف بالا تا رسیدن به انتهای غار ادامه می‌یابد. به طور متوسط ارتفاع این راهرو تا پایان غار ٣ متر و عرض آن نیز در عریض ترین قسمتها بين 5 تا ١٠ متر است. در طول مسیر به چند گربه رو و راهروی کوتاه و تنگ بر می‌خوریم که پیشروی را قدری کند می‌کند. در طول مسیر قندیل‌های نمکی متعددی می‌بینیم که جزء جدا ناشدنی این غار زیبا و بکر هستند. لازم به ذکر است جریان آب شوری در غار وجود دارد که با توجه به شیب غار در فصل زمستان و بارش های شدید دارای سرعت نسبتا" زیادی به سمت خارج غار می‌باشد. پس از ١ساعت غار نوردی به انتهای غار می‌رسیم. بهترین فصل برای بازدید از غار اوایل بهار و  تابستان است که میزان بارندگی کم می‌باشد. به علت ریزشی و ناپایدار بودن دیواره های غار و بطور کلی محیط این کوه بازدید از غار در فصل هایی که با بارش شدید همراه می‌شود به هیچوجه توصیه نمی‌شود. از آنجائیکه آب آشامیدنی در داخل و همچنین در نزدیکی غار در دسترس نیست می‌بایست از قبل پیش بینی های لازم بعمل آید و نکات ایمنی را در خصوص غارها رعایت کنیم. مدت زمان اجرای این برنامه از بندرعباس يکروز می باشد.

(١) سیاهو Siyahoo       (٢) تل سورو Tal soroo       (٣) درگز  Dargaz

(٤) زاکین   Zakin       (٥) هماگ  Hemag        (٦) شاهبان Shahban

                  

                                                                    

             

                                                    

                                                             دهانه غار خرسین

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/05/04ساعت 12:0  توسط مهدي معماري  |